फिफा विश्वकप २०२६ अन्तर्गत अन्तिम १६ को खेलमा नर्वेविरुद्धको खेलमा पाँच पटकको च्याम्पियन ब्राजिलको प्रदर्शन निकै फितलो रह्यो। ब्राजिलले बल आफ्नो नियन्त्रणमा राख्न निकै संघर्ष गर्यो।
नर्वेका खेलाडीले गल्ती गर्दा वा केही आकस्मिक अवसर पाउँदा मात्रै ब्राजिलले 'काउन्टर अट्याक' मार्फत केही मुभहरू बनाउन सकेको थियो। जब एर्लिङ हालान्डले हेडमार्फत गोल गरे, त्यसपछि ब्राजिलले नर्वेमाथि पर्याप्त दबाब सिर्जना गर्नै सकेन।
यस हारमा प्रशिक्षक कार्लो एन्सेलोटीको पनि केही गल्ती देखियो। पहिलो गोल हुनुभन्दा केही समयअघि मात्र उनले टोलीका उत्कृष्ट पास दिने सक्ने खेलाडी ब्रुनो गुइमारेसलाई मैदानबाट निकाले।
टोलीले बल नियन्त्रणमा लिन नसकेको देखेपछि उनले रक्षात्मक र ऊर्जावान् खेलाडीहरू एडरसन र ड्यानिलो सान्तोसलाई मैदान पठाएर 'काउन्टर अट्याक' रणनीतिमा बढी जोड दिए। तर, यसले गर्दा टोलीको सिर्जनशीलता गुम्यो।
खेलको अन्तिम १० मिनेट नर्वेका लागि निकै सहज बन्यो। हालान्डले आफ्नो जादुमयी प्रदर्शन जारी राख्दै दोस्रो गोल गरेर अग्रता दोब्बर बनाए। ब्राजिलले पाएका केही अवसरहरूमा पनि गोल गर्न सकेन। मैदान प्रवेश गर्ने बित्तिकै एण्ड्रिकले पाएको 'वान-भर्सेस-वान' को मौकामा उनको पहिलो टच बिग्रियो र गोल गर्ने अवसर गुमाए। भिनिसियस जुनियर पनि निराश देखिए, पहिलो हाफमा उनले प्रहार गरेको बललाई नर्वेका गोलकिपर ओरजान निल्यान्डले उत्कृष्ट बचाउ गरिदिए।
ब्राजिल पछिल्ला ६ वटा विश्वकपमा आफूले सामना गरेको पहिलो युरोपेली टोलीसँग नै पराजित हुँदै बाहिरिएको छ। सन् २००२ मा विश्वकप जितेयता ब्राजिलले नकआउट चरणमा युरोपेली टोलीलाई हराउन सकेको छैन।
सामाजिक सञ्जाल 'एक्स'मा ब्राजिलियन समर्थकहरूले एन्सेलोटीको कडा आलोचना गरिरहेका छन्। कतिपयले ठट्टा गर्दै एन्सेलोटीले एन्ड्रिकलाई नखेलाउनका लागि जस्तोसुकै हद पार गर्ने टिप्पणी गरेका छन्। रियल मड्रिडमा पनि उनलाई बेवास्ता गरेका एन्सेलोटीले ब्राजिलको टोलीमा पनि एन्ड्रिकलाई पर्याप्त मौका दिएनन्। यता नेइमारको हकमा भने, उनी घाइते थिए। रिपोर्टका अनुसार एन्सेलोटीले समर्थकहरूको आक्रोशबाट बच्न मात्र नेइमारलाई टोलीमा समावेश गरेका थिए।
खेलको अन्तिम समयमा जब ब्राजिललाई गोलको खाँचो थियो, तब यी दुवैलाई मैदान छिराइयो। एन्ड्रिकले पाएको सुनौलो अवसरमा चुके भने नेयमारले अन्तिम समयमा पेनाल्टीमार्फत गोल त गरे, तर त्यतिबेलासम्म धेरै ढिलो भइसकेको थियो। हालान्डले भने आफूले पाएको अवसरलाई सदुपयोग गर्दै आफ्नो क्षमता प्रमाणित गरे।
खेलमा एउटा पेनाल्टीको निर्णय विवादित बन्यो। के नर्वेका क्रिस्टोफर एजेरले बल छोएका थिए? प्रविधिले पनि यसलाई स्पष्ट पार्न सकेन। तर भारले पेनाल्टीको निर्णय दियो। रेफ्री स्माइल इल्फाथले सुरुमा पेनाल्टी दिएका थिएनन्, जुन आधुनिक फुटबलमा रेफ्रीहरूले निर्णय लिन डराउने र 'भार' मा निर्भर हुने प्रवृत्तिको उदाहरण हो।
त्यस्तै, ब्रुनो गुइमारेसले पेनाल्टी मिस गर्नु अर्को दुर्भाग्य बन्यो। पेनाल्टी हान्दा रोकिँदै प्रहार गर्ने उनको शैली अब विपक्षी गोलकिपरले बुझिसकेका छन्। न्युकासलका लागि पछिल्ला ५ पेनाल्टीमा उनले सधैँ एउटै शैली अपनाएका थिए। त्यसैले गोलकिपर निल्यान्डलाई उनको प्रहार रोक्न सजिलो भयो। अर्कोतर्फ नेयमारले भने त्यही शैलीमा निकै चलाखीपूर्ण तरिकाले गोल गरेर पेनाल्टी कसरी प्रहार गर्नुपर्छ भन्ने देखाए।
नर्वेले सुरुदेखि नै आफ्नो शारीरिक शक्तिको फाइदा उठायो। उनीहरूले हालान्ड र सोर्लोथलाई ताकेर लामा पासहरू दिए। दोस्रो हाफमा नर्वेले साना र प्राविधिक रूपमा बलिया विङ्गरहरू ओस्कार बब र सेल्डरअपलाई मैदान छिराएर खेलमा नियन्त्रण बनायो।
अर्कोतिर ब्राजिलले छोटो पास खेलेर अघि बढ्न खोजे पनि नर्वेको दबाबका अघि उनीहरू टिक्न सकेनन्। ब्राजिलको मिडफिल्ड र डिफेन्सबीच तालमेलको अभाव देखियो। अन्ततः नर्वेको धैर्यता र हालान्डको गोल नै निर्णायक बन्यो, जसले ब्राजिललाई विश्वकपबाट घर पठायो।
