साँच्चै तिमी यति राम्री भयौ कसरी?
यो प्रश्न म हरेक बिहान घामसँग सोध्छु
हावासँग सोध्छु
रातको शान्त काखमा टाउको राखेर मनसँग सोध्छु
तर उत्तर कतै भेटिँदैन
किनकि तिमी उत्तर होइनौ, अनुभूति हौ।
साँच्चै तिमी यति राम्री भयौ कसरी?
सायद तिमी आफैँजस्तै सरल भएर
र म त्यो सरलतामा मोहित हुने
एक साधारण मन भएर
तिमी कुनै ऐनामा कैद हुने सुन्दरता होइनौ
तिमी त त्यो अनुभूति हौ
जसले थाकेको मेरो मनलाई शान्त बनाइदिन्छ।
तिमी आउँदा शब्दहरू सिधा हिँड्न बिर्सन्छन्
भावनाहरू वाक्य बन्नु अघि नै आँखा रसाउँछन्
तिम्रो मुस्कान कुनै सजावट होइन
यो त थाकेको आत्माले पाएको विश्राम हो।
तिमी राम्री यस कारण छैनौ
कि तिम्रा आँखा गहिरा छन्
वा तिम्रो स्वर मीठो छ
तिमी राम्री यस कारण छौ
कि तिमीले मौनलाई पनि अर्थ दिन जान्छौ।
म तिमीलाई हेर्छु
र आफ्नै अपूरा सपनाहरू पूरा भएको जस्तो लाग्छ
तिमी नजिक हुँदा
संसार जितेझैँ लाग्छ
मन खुसीले नाच्छ
आसाको किरणले ढाक्छ।
साँच्चै तिमी यति राम्री भयौ कसरी?
सायद तिमी प्रेम भएर जन्मियौ
र म तिमीलाई हेर्ने एउटा बहाना मात्र।
-1746009348.jpg)
