भुइँ खुट्टाको मान्छे
आकाश हेर्छ
तर उड्ने सपना देख्दैन।
उसले पहिला माटो चिन्छ
उसको पाइलाले
धूलोसँग साइनो गाँसेको छ
उसको हातले
घामसँग मेलमिलाप गरेको छ।
ऊ जान्दछ,
बाली उम्रिन पहिले बीउ माटोमै गाडिनुपर्छ,
रुख ठाडो भएर उभिन
जरा गहिरो हुनै पर्छ।
भुइँ खुट्टाको मान्छे
हावासँग बहँदैन
तर आँधी आयो भने
सबैभन्दा अगाडि उभिन्छ।
उसको सपना
गगनचुम्बी शब्द होइन,
दुई मुठ्ठी इमान हो
एक डोको आशा हो।
ऊ कहीँ कतै ठेस खाँदा
आकाशलाई दोष दिँदैन
माटो समातेर फेरि उठ्छ
किनकि उसलाई थाहा छ
उडाइभन्दा बलियो चिज त
भुइँमा टिकिरहनु हो।
-1746009348.jpg)
