पारिवारिक व्यवसायको सिलसिलामा म भारतको कोलकाता पुगेको थिएँ। करिब दुई हप्ताको व्यस्त भ्रमण र कामको तनावबाट मुक्त हुन क्यामरा बोकेर विभिन्न रोचक ठाउँमा घुमफिर गरेँ।
शुक्रबार साँझ काठमाडौं फर्किएँ।
मेरो ध्यान भने अझै भारतमै केन्द्रित थियो। किनकि नयाँ दिल्लीमा ककरोच जनता पार्टी, विपक्षी दलहरू (विशेष गरी भारतीय राष्ट्रिय कांग्रेस) र साहसी नेता नेहा बोराको नेतृत्वमा रहेका विद्यार्थीहरूको विरोध प्रदर्शनका कारण अभूतपूर्व परिस्थिति सिर्जना भएको थियो।
म कोलकातामा हुँदै मलाई नेहा बोराले अक्टोबर ६ मा पत्रकार सम्मेलनलाई सम्बोधन गर्ने कार्यक्रम रहेको थाहा भयो। एक स्थानीय पत्रकारले मलाई कार्यक्रमस्थलको ठेगाना उपलब्ध गराए र म त्यहाँ पुगेँ।
त्यहाँ उनलाई भेट्न आतुर बंगाली पत्रकारहरूको बाक्लो उपस्थिति थियो।
शिक्षामन्त्री धर्मेन्द्र प्रधानविरूद्धको 'जन्तर मन्तर' प्रदर्शनपछि र प्रख्यात वातावरणविद सोनम वाङचुकसँगै आमरण अनसनमा सहभागी भएयता उनका समर्थकहरूको संख्यामा व्यापक वृद्धि भएको देखिन्छ।
स्थानीय सञ्चारकर्मीहरूको प्रतिक्रियाबाट मैले पत्रकार सम्मेलनका क्रममा यो कुरा प्रत्यक्ष अनुभव गरेँ।
पत्रकार सम्मेलन मुख्यतः बंगाली भाषामा थियो, जुन मैले धेरै बुझ्न सकिनँ। त्यसैले मैले आयोजकहरूसँग नेहाजीसँग कुरा गर्न केही समय मागेँ। उनीहरू सहमत भए र म उनीसँग कुरा गर्न सफल भएँ।
उनी आफ्नो आन्दोलनले अति आवश्यक परिवर्तन ल्याउने कुरामा निकै आशावादी थिइन्।
विश्वभर नै युवाहरू अघि आइरहेका छन्— जस्तै, हालै फ्रान्समा देखिएको घटनामा राम्रो शिक्षाका लागि आन्दोलनरत विद्यार्थी र आफ्ना छोराछोरीको समर्थनमा अभिभावकहरू सडकमा उत्रिएका थिए।
श्रीलंका, बंगालादेश र नेपाललगायत दक्षिण एसियामा भएका पछिल्ला राजनीतिक परिवर्तनहरू र तिनको आफूहरूमाथि पर्ने प्रभावबारे मेरो प्रश्नको जबाफ दिँदै उनले यो विश्वव्यापी रूपमा भइरहेको प्रक्रिया भएको बताइन्।
उनी विश्वस्त थिइन् — उनीहरूको न्यायपूर्ण अभियानलाई समाजका विभिन्न वर्गबाट बढ्दो समर्थन मिल्नेछ र उनीहरूले मुख्य निर्वाचन आयुक्त ज्ञानेश कुमारको राजीनामाको माग पूरा गराएरै छाड्ने छन्।
ज्ञानेश कुमारमाथि १३ करोडभन्दा बढी मत हटाएको आरोप छ, जसले भारतमा सम्पन्न निर्वाचनको वैधतामाथि नै प्रश्न उठाएको छ।
नेहासँगको छोटो भेटघाटबाट मलाई महसुस भयो — यदि उनीजस्ता व्यक्तिहरू सक्रिय राजनीतिमा लागे भने भारतको भविष्य सुरक्षित र असल हातमा हुनेछ।
कोलकाताको ट्यांग्राका चिनियाँ मूलका व्यक्ति, जो काठमाडौंमा ट्राभल पत्रकारका रूपमा कार्यरत छन्— मेरा सहकर्मी तथा मित्र टेरेन्सले उनलाई 'बघिनी' को संज्ञा दिएका थिए।
भारतमा पनि उनलाई धेरै 'आन्दोलनकी बघिनी' को संज्ञा दिएका छन्।
मलाई भने उनी 'महात्मा गान्धीको महिला संस्करण' जस्ती लागिन्।
