सबैका घरमा दसैँ आयो खुसी बोकेर
मेरो दसैँ बित्दै छ यहाँ आँसु रोकेर
ग्यास स्टेसनमा मुस्कान राख्छु पीडा छोपेर
‘थ्याङ्क यु, ह्याभ अ नाइस डे’ भन्दै मुसुक्क मुस्कुराएर
ग्राहकहरू आफ्नो बाटो लाग्छन् गाडी हुइँकाएर
मेरो मन भने गाउँ पुग्छ सम्झनाले तानेर।
निधार खाली, कानमा छैन पहेँलो जमरा
आँखाभरि नाचिरहन्छन् गाउँघरका पाखा–पखेरा
आँगनमा आमा बस्नुभएको होला बाटो हेरेर
‘छोरा आउला’ भन्ने आशा मनमा बोकेर
म भने यहाँ ग्यास स्टेसनमा काम गरिरहेको हुन्छु
दसैँ पनि यहीँ परदेशमा, ग्यास स्टेसनमै मनाइरहेको हुन्छु।
दाजुभाइ चौतारीमा हाँस्दै होलान् भेला
दिदीबहिनी रमाउँदै होलान् खुसीले खेलेर मेला
घरआँगनमा पिङ मच्चिँदै होला बालापन सम्झेर
टीका र जमरा सजिँदै होला आफन्त भेला भएर
म भने यहाँ पम्पमै उभिएर दिन बिताइरहेको हुन्छु
आफ्नै दसैँ सम्झँदै मनमनै रोइरहेको हुन्छु।
गाडीहरू आउँछन् यहाँ इन्धन भरेर
आफ्नै बाटो लाग्छन् सबै मलाई छोडेर
सडकमा गाडी हुइँकिन्छन् आफ्नै धुनमा दौडेर
मेरो मन गाउँ पुगिरहन्छ पुराना याद बोकेर
शरीर यहाँ काममै हुन्छ, मन घरतिरै जान्छ
दसैँ आयो भन्ने खबरले झन् बढी मन रुन्छ।
फोनको सानो स्क्रिनमा आमा देखेँ यसपालि
टाढैबाट ढोग गरेँ, हात भने रह्यो खाली
आशीर्वाद त पाएँ आमाको, मन भयो उज्यालो
तर काखमा टाउको राख्न नपाउँदा दसैँ लाग्यो अधुरो
न टीकाको रातो रङ छ, न जमराको हरियाली
परदेशमै बित्यो यसपालि मेरो दसैँ खाली।
आमा तिम्रो न्यानो काख अझै मुटुमा बाँचेको
तिम्रो माया सम्झँदै छु आँसु पिएर हाँसेको
पसिनासँग सपना साटी जीवन अघि सारेको
तिम्रै आशीर्वाद सम्झी हरेक दुःख टारेको
ग्यास स्टेसनको भीडभित्र यसपालि दसैँ हरायो
तर तिम्रो सम्झनाले आमा, मनलाई घरमै पुर्यायो।
अर्को साल त फर्कन्छु आमा, आफ्नै गाउँको बाटो
तिम्रो हातको टीका थाप्न छोडेर परदेशको बाटो
जमराको त्यो पहेँलो माला कानमा सजाउनेछु
तिम्रो न्यानो काखमा पुगेर सबै पीडा बिसाउनेछु
परदेशका यी आँसु सबै, आफ्नै माटोमा बगाउनेछु
आमा, अर्को दसैँमा तिम्रै आँगनमा रमाउनेछु।
यो वर्ष ग्यास स्टेसनमै अड्कियो मेरो दसैँ
तर मनभरि गाउँ नै गाउँ, त्यहीँ छ मेरो दसैँ
दूरीले शरीर रोक्यो, मनलाई रोक्न सकेन
परदेशले बाटो छेक्यो, मायालाई छेक्न सकेन
जति टाढा भए पनि आमा, तिम्रै काख खोज्छ यो मन
आफ्नै माटो, आफ्नै आमा—त्यही हो मेरो दसैँको धन।
