राष्ट्रिय स्वतन्त्र पार्टीकी सांसद आकृति अवस्थीले हवाई भाडा महँगो भएको उल्लेख गर्दै प्रधानमन्त्री बालेन्द्र शाहलाई व्यंग्य कसेकी छन्।
प्रधानमन्त्री शाहले चुनावी प्रचारमा 'सुदूर अब दूर नाई, झिक्कै–झिक्कै माया तम्लाई' भन्दै भाषण गरेका थिए।
सोही वाक्य टिपेर अवस्थीले बढ्दो हवाई भाडा प्रकरणमा व्यंग्य कसेकी हुन्।
'सुदूर अब दूर नाई, झिक्कै–झिक्कै माया तम्लाई' भन्दै घर फर्किन पाउने वातावरण मिलाइयोस्,' अवस्थीले भनिन्, 'पहिले नेपालमा सडक सञ्जाल नहुँदा एक ठाउँबाट अर्को ठाउँ जान भारत हुँदै जानु पर्थ्यो, अहिले जब विपद् पर्छ र चाडपर्व आउँछ, दिल्ली पुग्न सस्तो, आफ्नै सुदूरपश्चिम पुग्न महँगो। दिल्लीभन्दा सुदूरपश्चिमलाई नजिक बनाइदिनुस्।’
उनले सांसदहरूलाई आन्तरिक उडानमा लैजाने भन्दै विमानमा हुने घोषणाको शैलीमा धारणा राखेकी थिइन्।
के भनेकी थिइन् अवस्थीले?
सम्माननीय सभामुख महोदय,
म यस सदनलाई नेपालको एउटा आन्तरिक उडानमा लिएर जान चाहन्छु।
महिला तथा सज्जनवृन्द, नेपालको आन्तरिक उडानमा यहाँहरूलाई हार्दिक स्वागत छ।
कृपया सिटको पेटी बाँध्नुहोला, किनकि जहाजभन्दा छिटो हवाई भाडा माथि उडिरहेको छ! मोबाइललाई फ्लाइट मोडमा राख्नुहोला भन्न त मन छ, तर
परिवारका चार जना घर फर्किँदै हुनुहुन्छ भने, टिकट किन्न मोबाइल नै बेचिसक्नुभएको पनि हुन सक्छ!
विमानमा दुई ढोका अगाडि, दुई पछाडि छन्, तर महँगो भाडाबाट उम्किने आपतकालीन ढोका छैन।
आपतकालमा अक्सिजन मास्क आफै झर्छ, तर बाढी, पहिरो र चाडपर्वमा टिकटको भाडा सुन्दा मास्क झर्नुअघि नै चाहिन सक्छ!
दशैं आयो, भाडा बढ्यो। बाढीपहिरो आयो, सडक बन्द भयो, झन् बढ्यो।
एयरलाइन्सले डिमाण्ड एण्ड सप्लाई भन्लान्।
नागरिक भन्छन्, 'यो बाध्यताको मूल्य हो।'
सभामुख महोदय,
दिल्ली पुग्न सस्तो, आफ्नै सुदूरपश्चिम पुग्न महँगो। दिल्लीभन्दा सुदूरपश्चिमलाई नजिक बनाइदिनुस्।
त्यसैले एयरलाइन्ससँग आग्रह छ,
जहाज उडाउनुस्, भाडा होइन। नाफा कमाउनुस्, नागरिकको बाध्यता होइन।
'सुदूर अब दूर नाई, झिक्कै–झिक्कै माया तम्लाई' गाउँदै घर फर्किन पाउने गरी हवाई भाडा नियमन गरियोस्।
सम्माननीय सभामुख महोदय,
दशैं आयो : भाडा बढ्यो।
बाढीपहिरो आयो, सडक बन्द भयो : झन् बढ्यो।
यसलाई एयरलाइन्सले 'डिमाण्ड एण्ड सप्लाइ' भन्लान्, तर नागरिकले भन्छन्, 'बाध्यताको मूल्य!' नागरिकको दुःख र बाध्यतालाई देखेर भाडा बढाउने अधिकार एयरलाइन्स कम्पनीहरूलाई कसले दियो?
पहिले, नेपालमा सडक सञ्जाल नहुँदा एक ठाउँबाट अर्को ठाउँ जान भारत हुँदै जानु पर्थ्यो, अहिले, जब विपद् पर्छ र चाडपर्व आउँछ, दिल्ली पुग्न सस्तो, आफ्नै सुदूरपश्चिम पुग्न महँगो।
दिल्लीभन्दा सुदूरपश्चिमलाई नजिक बनाइदिनुस्।
त्यसैले एयरलाइन्ससँग आग्रह छ – जहाज उडाउनुस्, भाडा होइन। नाफा कमाउनुस्, नागरिकको बाध्यता होइन।
'सुदूर अब दूर नाई, झिक्कै–झिक्कै माया तम्लाई' भन्दै घर फर्किन पाउने वातावरण बनाइदिनुहोस्।
-1746009348.jpg)
