आज मन भारी छ
त्यसैले होला आज आकाश पनि
आफ्नै जस्तो लाग्दै छ
बादलले ढाकेको,
तर बर्सन नसकेको।
अचेल राति नीद पर्दैन
त्यसैले अँध्यारोलाई आफ्नो साथी
सम्झी आकाशतिर हेर्छु
ताराहरू केही बोल्दैनन्
तर उनीहरूको मौन उज्यालोले
भन्छ—
‘अँध्यारो सधैँ रहँदैन।’
समयले सबै घाउ निको पार्छ भन्छन्
तर समयले
पहिला घाउलाई चिन्न सिकाउँछ!
जीवनले धेरै कुरा खोस्छ
तर सबै कुरा खोस्न सक्दैन
उसले आशा खोस्न सक्दैन,
विश्वास खोस्न सक्दैन,
फेरि उठ्ने साहस खोस्न सक्दैन!
त्यसैले
यदि मन भारी छ भने
आकाशतिर एक पटक हेर
बादल जति नै बाक्लो भए पनि
त्यसपछाडि उज्यालो घाम लुकेको हुन्छ
आँसुले पनि एक दिन मुस्कान भेटाउँछ
नहार विश्वास आफ्नो यात्रामाथि
किनकि सबैभन्दा गाढा अँध्यारोपछि नै
जीवनको सबैभन्दा उज्यालो बिहान उदाउँछ।
