तिमी र म

श्याम भण्डारी

जेठ १८

तिम्रो आलिशान महलभन्दा आफनो झुप्रो नै प्यारो छ मलाई
तर मलाई पनि त्यस्तै महल बनाउने इच्छा नभएको कहाँ हो र
तिम्रा चिल्ला चारपाङ्ग्रेभन्दा आफनो पैदल यात्रा नै प्यारो छ मलाई
तर मलाई पनि त्यस्तै चारपाङ्ग्रेमा गुड्ने रहर नभएको कहाँ हो र
मेरा इच्छाहरू क्षणिक सपना सरी छन्
मेरा रहरहरू हावामा बालुवाको महलसरी छन्
तिम्रा इच्छाहरू पो वास्तविक इच्छा नै हुन्
तिम्रा चाहनाहरू पो वास्तविक चाहना हुन्
त्यही त, तिमी र ममा भएको भिन्नता हो

तिमी मैनबत्तीको ज्वालामा जीवन पगाली रहेछौ
म भने अभावको तापमा जीवन खोजिरहेछु
तिमी संगीतको तालमा मस्त भई झुमिरहेछौ
मलाई भने संघर्षको तबलामा नाङ्गो पाउ नाचिरहेछु
तिमी जीवनलाई मर्सिडिजको स्टेरिङझैँ घुमाउन खोज्छौ
तिमी जीवनलाई सोमरसझैँ मदहोसीमा पिउन सक्छौ
तर म भने जीवन खोज्न झरना बनेर झर्छु
तर म भने जीवन खोज्न नदी बनेर बग्छु
एउटा जीवन जिउन म कयौँ पटक मर्छु
किनकि तिमी, तिमी नै हौ
म, म नै हुँ
त्यही त तिमी र ममा भएको भिन्नता हो

तिम्रो चौरासी व्यञ्जनभन्दा आफ्नो ढिँडो मिठो छ मलाई
तर मलाई पनि त्यस्तै चौरासी व्यञ्जनको रहर नभएको कहाँ हो र
तिम्रो सुकिलो सुटभन्दा आफनो फाटेको दौरा नै प्यारो छ मलाई
तर मलाई पनि सुकिलो पहिरन लाउने चाहना नभएको कहाँ हो र
मेरा रहरहरू डोकोमा पानीमा राखेझैँ छन्
मेरा चाहनाहरू मुठ्ठीमा हावा रोकेझैँ छन्
तिम्रा रहरहरू पो वास्तविक रहर हुन्
तिम्रा चाहनाहरू पो वास्तविक चाहना हुन्
त्यही त तिमी र ममा भएको भिन्नता हो

तिमी काँटा र छुराले आफ्नै हात काट्दैछौ
म हलो र कुटोले आफ्ना हातपाउ खियाइ रहेछु
तिमी फेसनमा नाममा फाटेका लुगा लगाउँछौ
म बाध्यताका नाममा फाटेका जामाले लाज ढाक्छु
तिमी यन्त्रले समय छोट्याइरहेछौ
सहोदर सम्बन्धहरू छोट्याउँदैछौ
संवेदना र भावनाविहीन बन्दैछौ
तिमी आधुनिकतामा नाममा
समाजबाट टाढा हुँदैछौ
आफैबाट एक्लै हुँदैछौ
म हामीहरूसँगै आँसु फुलाइरहेछु
म हामीहरूसँगै व्यथा बाँडिरहेछु
तिमी जीवन खेलाइरहेछौ
तर मलाई भने त्यही जीवनले खेलाइरहेछ
फेरि पनि त्यही जीवन खोज्न म पसिना बनेर बग्छु
फलामको साबेल समाक्षर जीवन खोज्न ठेला बनेर फुट्छु
एउटा जीवन जीउन कयौँ पटक मर्छु
किनकि तिमी, तिमी नै हौ म, म नै हुँ
त्यही त, तिमी र ममा भएको भिन्नता हो।