नेपाल प्रिमियर लिग (एनपिएल) को तेस्रो सिजन शनिबार राति सम्पन्न भयो।
सुदूरपश्चिम रोयल्सले पहिलो पटक उपाधि जितेको खुसी मनाइरहँदा चितवन राइनोजका एक खेलाडी भने आफ्नो व्यक्तिगत सफलताका कारण चर्चामा थिए।
उनी थिए– रिजन ढकाल।
प्रतियोगितामा सर्वाधिक १७ विकेट लिएका बायाँ हाँते तीव्र गतिका बलर रिजनले गोल्डेन क्याप जिते।
उनी प्रतियोगिताको उत्कृष्ट नेपाली खेलाडी पनि घोषित भए। त्यससँगै उनले ओमोडा एन्ड जेइकोको कार र उत्कृष्ट बलर बनेबापत पल्सर मोटरसाइकलसमेत पुरस्कार पाए।
गोल्डेन क्यापसँगै बाइक र कार जितेपछि रिजनका लागि एनपिएलको तेस्रो सिजन जीवनकै अविस्मरणीय बन्यो।
तर, पुरस्कार वितरण समारोहमा कारको चाबी हात पर्दाको एउटा दृश्यले उनको सफलताको खुसीलाई अझ भावुक बनायो।
कार पुरस्कार पाएपछि रिजनले आफ्नो नजिकै रहेका अलराउन्डर इशान पाण्डेलाई देखे। इशान पनि उनको खुसीमा सहभागी थिए। इशानलाई देख्ने बित्तिकै रिजनले आफूलाई सम्हाल्न सकेनन्। उनी भक्कानिएर इशानको काँधमा रोए।
त्यो केवल कार जित्दाको खुसीको आँसु थिएन। त्यसमा वर्षौंदेखिको मिहिनेत, संघर्ष, सफलता र आफ्ना नजिकका साथीप्रतिको आत्मीयता पनि मिसिएको थियो।
रिजन र इशान दुवै बागमती प्रदेशबाट घरेलु क्रिकेट खेल्छन्। उनीहरू मैदानभित्रका सहयात्री मात्र होइनन्, मिल्ने साथी पनि हुन्। तर, एनपिएलको तेस्रो सिजनमा दुवै फरक फ्रेन्चाइजबाट खेले।
इशानले सुदूरपश्चिम रोयल्सबाट उपाधि जिते भने रिजनको चितवन राइनोज तेस्रो भयो।
टोलीले उपाधि जित्न नसके पनि रिजनले व्यक्तिगत रूपमा प्रतियोगितामा आफ्नो प्रभाव छाडे। साथी इशानको उपस्थितिमा खुसी बाँड्दा उनी भावुक बनेको त्यो दृश्यले खेलाडीको सफलता पछाडिका सम्बन्ध र भावनालाई पनि उजागर गर्यो।
टेलिभिजनमा क्रिकेट हेर्दै हुर्किएका रिजन
मकवानपुरको हेटौँडामा हुर्किएका रिजनको क्रिकेटप्रतिको आकर्षण बाल्यकालदेखि नै थियो। घरमा टेलिभिजन हेर्दै भारत, पाकिस्तान, नेपाल र क्यानडाका क्रिकेट खेल पछ्याउने उनको बानी थियो। क्रिकेटका सबै नियम बुझ्ने उमेर नहुँदै पनि खेलमा विकेट जाँदा ‘आउट’, रन बन्दा ‘रन’, चौका र छक्का लाग्दा उनी रमाउँथे।
रिजनको क्रिकेट प्रतिको लगाव सानैदेखि थियो। घरमै टेनिस र रबरको बलले खेल्ने उनी पछि क्रिकेटलाई नै आफ्नो भविष्य बनाउने बाटोमा अघि बढे।
छोराको रुचि देखेपछि उनका बुबाले औपचारिक क्रिकेट प्रशिक्षणमा पठाउने निर्णय गरे। कक्षा १० मा पढ्दै गर्दा रिजन मकवानपुर जिल्ला क्रिकेट संघको प्रशिक्षणमा जोडिए। प्रशिक्षक सञ्जय श्रेष्ठको प्रशिक्षणमा उनले क्रिकेटका आधारभूत सीप सिक्न थाले।
उनको यात्रा भने सहज थिएन। सन् २०१४ मा मलेसियामा हुने यू–१६ प्रतियोगिताका लागि काठमाडौंमा भएको छनोटमा सहभागी भएका रिजन प्रारम्भिक १४ सदस्यीय सूचीमा परेनन्। तर, अन्तिम टोलीमा स्थान बनाउन सफल भए।
मलेसियामा भएको एसिसी यू–१६ प्रिमियर लिगमा आसिफ शेख, पवन सर्राफलगायत खेलाडीसँगै खेलेका उनले नेपाललाई उपाधि जिताउन योगदान गरे। प्रतियोगिताको सेमिफाइनलमा दुई र फाइनलमा एक विकेट लिँदै उनले आफ्नो क्षमता देखाएका थिए।
त्यसपछि उनको क्रिकेट यात्राले विस्तारै गति लिन थाल्यो। उमेर समूहको क्रिकेट हुँदै उनले घरेलु प्रतियोगितामा आफूलाई स्थापित गर्ने प्रयास गरे। सन् २०२० तिर ढाडको चोटले उनलाई मैदानबाट टाढा राख्यो। चोटका कारण उनको क्रिकेट यात्रा नै अन्योलमा परेको थियो। तर, निरन्तरको प्रयास र परिवारको साथले उनी पुनः मैदानमा फर्किए।
घरेलु क्रिकेटमा अझ विशेष गरी प्रधानमन्त्री कपमा उनले बागमती प्रदेशका लागि गरेको प्रदर्शनपछि उनलाई राष्ट्रिय टोलीको ढोका खुल्यो।
सन् २०२४ मा क्यानडा विरुद्धको एकदिवसीय सिरिजमा राष्ट्रिय टोलीबाट डेब्यु गर्ने अवसर पाए। बायाँ हाते बलर रिजनले स्विङ बलिङमार्फत ब्याटरलाई समस्यामा पार्न सक्ने क्षमता देखाउँदै आएका छन्। तर उनले राष्ट्रिय टोलीमा भने आफ्नो क्षमता प्रमाणित गर्न बाँकी छ। उनले एकदिवसीयमा चार खेलमा ३ विकेट र टी-२० मा ८ खेलमा ६ विकेट लिएका छन्।
एनपिएलको पहिलो सिजनदेखि तेस्रो सिजनसम्म
रिजनको फ्रेन्चाइज क्रिकेट यात्रामा नेपाल प्रिमियर लिग महत्त्वपूर्ण मोड बनेको छ। पहिलो संस्करणमै चितवन राइनोजले उनलाई १० लाख रूपैयाँमा अनुबन्ध गरेको थियो। त्यसयता उनी लगातार चितवनकै टोलीमा आबद्ध छन्।
पहिलो र दोस्रो सिजनमा पनि उनले आफ्नो बलिङ क्षमता देखाए। तर, तेस्रो सिजन उनको करियरकै उत्कृष्ट प्रतियोगिता बन्यो। उनले पहिलो सिजनमा पनि प्रभावशाली प्रदर्शन गरेका थिए।
पाकिस्तानका तीव्र गतिका बलर सोहेल तनवीरसँग उनको जोडी जमेको थियो पहिलो सिजनमा। त्यतिबेला उनले तनवीरसँग खेल्दा आफूलाई धेरै फाइदा भएको बताएका थिए। तनवीर हाल चितवनका प्रशिक्षक छन्। दोस्रो सिजन भने उनले चोटका कारण राम्रो प्रदर्शन गर्न सकेनन्।
यस सिजन सुरुदेखि नै प्रभावशाली बलिङ गरेका उनले लिग चरणको अन्त्यसम्म १२ विकेट लिएका थिए। त्यसपछि नकआउट चरणमा उनको प्रदर्शन अझ उत्कृष्ट बन्यो। एलिमिनेटरमा काठमाडौं गोर्खाजविरुद्ध १६ रन दिएर चार विकेट लिएपछि चितवन क्वालिफायर–२ मा प्रवेश गरेको थियो। त्यो प्रतियोगिताकै उत्कृष्ट बलिङ प्रदर्शनसमेत बन्यो।
त्यसपछि क्वालिफायर–२ मा सुदूरपश्चिम रोयल्सविरुद्ध थप एक विकेट लिए। अन्ततः आठ खेलमा १७ विकेटसहित उनी प्रतियोगिताकै सर्वाधिक विकेट लिने बलर बने। उनले २७ ओभर बलिङ गर्दै ६.२२ को इकोनोमिमा रन खर्चिए। उनको बलिङ औसत ९.८८ रह्यो।
रिजनले दोस्रो स्थानमा रहेका सुदूरपश्चिमका स्कट कुगलाइनलाई दुई विकेटले पछि पारे। चितवनकै कमलसिंह ऐरी १३ विकेटसहित तेस्रो स्थानमा रहे।
चितवन राइनोजले क्वालिफायर–२ मा सुदूरपश्चिमसँग पराजित हुँदै तेस्रो स्थानमा प्रतियोगिता टुंग्यायो। तर, टोलीको यात्रा रोकिए पनि रिजनको व्यक्तिगत उपलब्धि रोकिएन।
एउटै सिजनमा तीन ठूला उपलब्धि
एनपिएलको तेस्रो संस्करणमा रिजनले तीन महत्त्वपूर्ण व्यक्तिगत उपलब्धि हासिल गरे।
उनी सर्वाधिक विकेट लिँदै गोल्डेन क्याप विजेता बने। उत्कृष्ट बलरको अवार्ड पनि उनकै नाममा रह्यो। त्यस्तै, प्रतियोगिताको उत्कृष्ट नेपाली खेलाडी घोषित हुँदै उनले कार जिते।
एनपिएलका अघिल्ला दुई संस्करणमा दीपेन्द्रसिंह ऐरी र रोहित पौडेलले कार जितेका थिए। तेस्रो संस्करणमा रिजनले उक्त उपलब्धि हासिल गरे। उनी विशेषज्ञ बलरका रूपमा कार जित्ने पहिलो खेलाडी बने।
एनपिएलको पहिलो सिजनदेखि नै सर्वाधिक विकेट लिने खेलाडी बन्ने सपना देखेका रिजनले तेस्रो सिजनमा त्यो पूरा गरे। यो सिजन गोल्डेन क्याप र उत्कृष्ट बलरको अवार्डसँगै कार पाउँदा उनको खुसीको सीमा रहेन।
त्यही खुसी बाँड्ने क्रममा इशान पाण्डेको काँधमा भक्कानिएको उनको दृश्य अहिले उनको उपलब्धिको सबैभन्दा भावुक सम्झना बनेको छ।
हेटौँडाको घरमा टेलिभिजनमा क्रिकेट हेर्दै ‘आउट’, ‘रन’, ‘चौका’ र ‘छक्का’ भन्दै रमाउने बालकले आज राष्ट्रिय टोलीको जर्सी लगाइसकेका छन्।
उमेर समूहको क्रिकेट, चोटको चुनौती, घरेलु प्रतियोगिताको संघर्ष र एनपिएलका तीन सिजन पार गर्दै उनी नेपाली क्रिकेटका स्थापित बायाँ हाते तीव्र गतिका बलर बनेका छन्।