दसैं लागेसँगै नेपाली समाजमा चाडपर्वको रौनक छाएको छ।
घरघरमा जमरा राख्ने, दुर्गा भवानीको पूजा गर्ने, नयाँ लुगा किन्ने र परिवार तथा आफन्तसँग भेटघाट गर्ने तयारी चलिरहेको छ। दसैँको यही उल्लाससँग जोडिएको अर्को पुरानो परम्परा हो-पिङ खेल्ने।
दसैँ नजिकिएसँगै देशका विभिन्न ठाउँमा टोलटोलमा बाँसका लिंगे पिङ बनाउने र खेल्ने चलन छ। यही परम्परालाई निरन्तरता दिँदै काठमाडौंको तिनकुनेमा पनि परम्परागत लिंगे पिङ राखिएको छ। पिङ खेल्न आसपासका मानिसहरू त्यहाँ पुग्ने गरेका छन्।
लिंगे पिङ दसैँको मनोरञ्जनको साधन मात्र होइन, नेपाली समाजको सांस्कृतिक पहिचानसँग जोडिएको परम्परा पनि हो। विगतमा गाउँघरमा स्थानीयहरू मिलेर बाँसका खम्बा गाड्ने, डोरी बाट्ने र पिङ बनाउने गर्थे। पिङ तयार भएपछि बालबालिका, युवायुवतीदेखि वृद्धवृद्धासम्म खेल्न भेला हुन्थे। पिङ राख्ने र खेल्ने क्रममा गाउँलेबीच भेटघाट र सामूहिक सहभागिता बढ्थ्यो।
दसैंमा कम्तीमा एकपटक भए पनि पिङ खेलेर खुट्टाले जमिन छोड्नुपर्छ भन्ने जनविश्वास पनि छ। यही मान्यताका कारण पिङ खेल्नुलाई धेरैले दसैँको विशेष परम्पराका रूपमा लिने गरेका छन्।
दसैं नेपाली समाजमा पारिवारिक पुनर्मिलन, आशीर्वाद, आपसी सद्भाव र खुसी साटासाट गर्ने पर्व हो। घटस्थापनादेखि सुरु हुने धार्मिक अनुष्ठान, फूलपाती, महाअष्टमी, महानवमी र विजयादशमीसम्मका गतिविधिले दसैँको सांस्कृतिक र धार्मिक महत्त्व झल्काउँछन्। पिङ खेल्ने परम्पराले भने चाडपर्वमा मनोरञ्जन र सामूहिक जीवनको महत्त्वलाई उजागर गर्छ।
बदलिँदो सहरी जीवनशैली र खुला ठाउँको अभावका कारण काठमाडौंका धेरै ठाउँमा पहिलेझैँ परम्परागत पिङ देख्न मुस्किल हुँदै गएको छ। यस्तो अवस्थामा तिनकुनेमा राखिएको लिंगे पिङले दसैँको पुरानो सम्झना ताजा बनाउनुका साथै नयाँ पुस्तालाई पनि यस परम्परासँग जोड्ने अवसर दिएको छ।
दसैंको रौनकसँगै तिनकुनेमा देखिएको पिङको दृश्यले नेपाली चाडपर्वको उल्लास, सांस्कृतिक निरन्तरता र सामूहिक खुसीको झल्को दिएको छ।
तस्बिरहरू:
-1792298382.jpg)
-1792298382.jpg)
-1792298383.jpg)
-1792298383.jpg)
-1792298382.jpg)
-1792298382.jpg)
-1792298382.jpg)
-1792298382.jpg)
-1746513231.jpg)
